Wypowiadanie i
wibracje run
W kwestii nuceń run, pobierzcie je stąd: http://www.exposingcommunism.com/Audio_Mp3s.htm
Istnieją różnice w dźwiękach, które mogą być wykonane dla
każdej z liter. Wymowy umlautów są następujące:
- Ä ä - między amerykańskim twardym A, jak w „add” i krótkim E, jak w „hen.” {1}
- Ö ö - sposób w jaki Brytyjczycy mówią słowo „futro” {2}
- Ü ü - zaokrąglijcie usta by powiedzieć O, lecz powiedzcie IIII, jak w „see.” {3}
Wymowy anglosaskich i gockich są następujące:
- Ć - twarde amerykańskie „A” w wymowie „cat.”.
- Ţ ţ - angielskie „th” Na początku lub na końcu wyrazu th „thing”; w środku wyrazu „there.”
- C - przed ‘e’, przed oraz po ‘i’, wymawia się jak ch, jak w „channel.”
- Đ đ - angielskie „th” Na początku lub na końcu wyrazu th „thing”; w środku wyrazu „there.”
- a - „hat” /ӕ/, czasem jak w „father” /ɑː/
- e - „set” /e/
- é - „pay” /eɪ/
- i - „sit” /ɪ/
- í - „seat” /iː/
- o - „hot” /o/
- ó - „role” /əʊ/
- u - „pull” /ʊ/
- ú - „pool” /uː/
- y - jak niemiecki umlaut Ü
- ý - jak niemieckie für
- ea - E-a; krótkie e, jak w angielskim „let”, „a” jak w „father”
- éa - EY-a „EY” długie A, jak w „hay”, „a” jak w „father”
- ei - EY-ay (jak ang. „oko” - krótkie e, jak w angielskim „let” długie, jak w angielskim „light”
- eo - e-o (krótkie o jak w „hot”) wym. E-a „E” krótkie e, jak w angielskim „let”, „a” jak w „father”
- éo - ey-o (krótkie o jak w „hot”) wymawiane EY-a EY” długie A, jak w „hay”, „a” jak w „father”
- ew: uu-ua, jak w „truant”
- f na początku lub na końcu wyrazu jest wymawiane jako f.
- W środku słowa jest wymawiane jako v.
- Obok cichej spółgłoski, jest wymawiane jako f. („cicha spółgłoska” występuje na przykład w angielskim słowie rycerz, „knight” k, g i h są ciche.
- Podwójne (ff), wymawia się ją jako f.
- g - ogólnie g, jak w „ogród”, przed ‘e’, przed oraz po ‘i’ wymawia się jak litera J w ‘jama’. W środku słowa, ‘gh’, jak w niemieckim „nacht.”
- gh - wymawiane jak niemiecki „Ich.” Podobne do angielskiego „fish”, ale „sh” jest wymawiane z górnej tylnej części gardła.
- h - jak w niemieckim „nacht”; jak „ich”, ale nieco bardziej z tyłu gardła.
- ie - i-e (krótka i jak w „sit”) wymawiane I-E; krótkie E jak w angielskim „let”
- íe - i-e (długie i, jak w „seed”, wymawiane i-e krótkie E jak w angielskim „let”
- ng - twarde g jak w góra, garnek, NIE jak „singer” nawet jeśli jest na końcu wyrazu.
- S na początku lub na końcu słowa wymawia się jako S, jak w „słodki”
- W środku słowa, wymawia jako Z, jak w zebra
- oprócz bezdźwięcznej spółgłoski, wymawia jako S, jak w „słodki”
- podwójne (ss) wymawia się jako S, jak w „słodki”
- SC zwykle wymawiamy jako „sz” w słowie „szufla”
Wymowa niemiecka jest w następująca sposób (patrz także
przegłosy powyżej)
- ch - wymawiana w tylnej części gardła, jak w niemieckim „Ich”. Podobne do angielskiego „fish”, ale „sh” jest wymawiane z górnej tylnej części gardła, lub niżej w gardle, jak w niemieckim „Nacht.”.
- R powinna być zawsze zrolowana – polskie r.
- V - wymawiane jak F
- W - wymawiane jak V
- Z - wymawiane jak „c”, jak w "Pizza"
W kabalistycznej „mowie” każda z liter musi być prawidłowo
wibrowana. Kabalistyczne dźwięki dla każdej z liter są nieco inne niż te stosowane
w codziennej normalnej mowy.
Dla wibracyji run, użyjcie powyższych przykładów. Podstawowa
kabalistyczna wymowa liter nie wymienionych wyżej jest następująca (uwaga:
ważne jest, aby wymawiać runy w powyzszych dialektach) Oto podstawowa mowa
kabalistyczna:
A (Patrzcie przykłady powyżej)
B - wibruje się z zaciśniętymi ustami.
C - wibruje w tylnej części gardła, jak ciężkie syczenie kota.
D - zgodne z zasadami dla powyższego przykładu gockiego; Đ đ - angielskie „th” Na początku lub na końcu wyrazu th „thing”; w środku wyrazu „there.”
B - wibruje się z zaciśniętymi ustami.
C - wibruje w tylnej części gardła, jak ciężkie syczenie kota.
D - zgodne z zasadami dla powyższego przykładu gockiego; Đ đ - angielskie „th” Na początku lub na końcu wyrazu th „thing”; w środku wyrazu „there.”
E - drga w tylnej części gardła, jak przy tworzeniu dźwięku
na literę J, na przykład „JEEEEEEEE”, a ciągle wibrując dźwięk J w gardle.
F - jako lekkie V.
G - wibruje się w tylnej części gardła, jest gardłowe, jak ciche płukanie gardła, ale powinno być gładkie i stabilne.
H - zasada z niemieckiego; jak w niemieckim „nacht”; jak „ich”, ale nieco bardziej z tyłu gardła
F - jako lekkie V.
G - wibruje się w tylnej części gardła, jest gardłowe, jak ciche płukanie gardła, ale powinno być gładkie i stabilne.
H - zasada z niemieckiego; jak w niemieckim „nacht”; jak „ich”, ale nieco bardziej z tyłu gardła
I - aby prawidłowo ją wibrować, nućcie „a” i przejdźcie do
długo I (í) aby to poczuć, jest to również nucone z tyłu gardła.
J - wibruje się albo cicho jak we francuskim „Jacques”
[nasze ‘ż’], a dla niektórych słów, twarde angielski J, ale upewnijcie się, że możecie
poczuć wibracje.
K - jakby przygotowywać ślinę do plunięcia.
L, M, N – wibruje się normalnie.
O - wibruje jak długie O /ɔː/
P - jest nieco kłopotliwe. Nucicie jak dla litery B (z ustami zaciśniętymi), podczas gdy w tym samym czasie nucąc literę V
Q - tak samo jak litera C
R - zazwyczaj rolowana [nasza polska wymowa r], ale może być również angielskie R, gockie i staro angielskie
S na początku lub na końcu słowa wymawia się jako S, jak w „słodki”
K - jakby przygotowywać ślinę do plunięcia.
L, M, N – wibruje się normalnie.
O - wibruje jak długie O /ɔː/
P - jest nieco kłopotliwe. Nucicie jak dla litery B (z ustami zaciśniętymi), podczas gdy w tym samym czasie nucąc literę V
Q - tak samo jak litera C
R - zazwyczaj rolowana [nasza polska wymowa r], ale może być również angielskie R, gockie i staro angielskie
S na początku lub na końcu słowa wymawia się jako S, jak w „słodki”
o W
środku słowa, wymawia jako Z, jak w zebra
o oprócz
bezdźwięcznej spółgłoski, wymawia jako S, jak w „słodki”
o podwójne
(ss) wymawia się jako S, jak w „słodki”
T - jest trudne. Wibrujcie „TH, jednocześnie nucąc Z. To
dźwięk pomiędzy nimi.
TH - jest ‘TH’, jak w „the”, „that.”
U - jak w słowie „pool”
V - jak w „Very”
W - jak angielskie W
X - tak samo jak K
Y i Z tak samo jak angielskie Y i Z
TH - jest ‘TH’, jak w „the”, „that.”
U - jak w słowie „pool”
V - jak w „Very”
W - jak angielskie W
X - tak samo jak K
Y i Z tak samo jak angielskie Y i Z
Teraz, na przykład, weźmy runę „ÜRUZ” Aby prawidłowo
wibrować tą runę, zrobilibyście to w następujący sposób:
Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-R-R-R-R-R-R-R-R-R-U-U-U-U-U-U-U-U-U-U-U-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z
Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-Ü-R-R-R-R-R-R-R-R-R-U-U-U-U-U-U-U-U-U-U-U-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z-Z
R powinna być zwinięta, a druga U wymawiana jak w słowie pool.
Jak mantra, wibracje run należy wykonywać wielokrotnie, z ilością równą liczbie
runy lub jej wielokrotnością. Po rozpoczęciu pracy z pewną runą, pozostańcie przy
tej samej ilości powtórzeń na każdej sesji. Na przykład, powiedzmy że pracujemy
z runą Uruz, której liczba to dwa i nucicie ją 20 razy (wielokrotność 2),
należy zawsze wibrować ją 20 razy dla konkretnego działania, pracy.
-----------------------------------------
{1} zärtlich, Mädchen
{2} fur; lösen, Flöte,
{3} lüften,
begrüßen,
